K.வள்ளிமீனாள்

சிவசித்தன் சரணம்

பெயர்                       : K.வள்ளிமீனாள்

வில்வம் எண்      : 15 05 114

முகவரி         : மதுரை

நான் இந்த மையத்திற்கு வந்த பொழுது அதிக கால்வலியோடு ஆங்கில மருத்துவம் பார்த்து சரியாகாமல் ஆயுர்வேத வைத்தியம் செய்துபார்த்தும் மருந்து சாப்பிட்டு, காலில் ஒத்தடம் எல்லாம் வைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். இதனால் அதிகப்பணம் செலவழிந்தது. சிவசித்தனின் குருகுலத்திற்கு  வந்த பின் “நோய் என்ற ஒன்று இல்லை”. உன் உடலில் கழிவுகள் வெளியேறாமல் உன் உடலிலேயே தங்கிவிடுதலே இதற்குக் காரணம் என்று சிவசித்தன் அவர்கள் கூறினார்கள். அதன்படி எனக்கு வாசியோகப்பயிற்சியையும், உணவுமுறையையும் வகுத்துக்கொடுத்து என்னை நோயற்றவளாக சிவசித்தன் மாற்றி இருக்கிறார்கள். மருந்துக்கு செலவழித்த பணம் அனைத்தும் மிச்சம். 1½ வருடமாக நான் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறேன்.

பிறர் கீரைசாப்பிடு, பழம்சாப்பிடு, சிறுதானியம் கோதுமை எல்லாம் சாப்பிடு, அரிசி, தேங்காய், நெய் ஆகியவற்றைச் சாப்பிடாதே என்று பிறர் சொல்வதேயே கேட்டு வாழ்ந்து வந்திருக்கிறேன். ஆனால் சிவசித்தன் அவர்கள் அரிசியையே உணவாகக் கொடுத்து இருக்கிறார்கள். அரிசியைச் சாப்பிட்டு பயிற்சியையும் செய்யும் பொழுது உடலுக்குத் தேவையான சத்துக்கள் வெளி உணவிலிருந்து வராமல் உடலுக்கு தேவையான பயிற்சியை கொடுத்து நான் மிகவும் நன்றாக இருப்பதை உணர்கிறேன்.

எண்ணம் பற்றி அடிக்கடி உன் எண்ணம் என்று வலியுறுத்துவார்கள். மையத்திற்கு வருவதற்கு முன் பல வேலைகளை முடிக்க வேண்டும், பின் குளிக்க வேண்டும் என்று பல எண்ணம் வைத்து எந்த வேலையும் செய்யாமல் இருந்து விடுவேன். ஆனால் தற்சமயம் வேலை இப்பொழுது செய்யப்போகிறோமே அதை நினைப்பதால் அந்த வேலையை குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் விரைவாகச் செய்து முடித்து விடுகிறேன்.

சிவசித்தனின் குருகுலத்திற்கு வருவதற்கு முன் பிறரைப்பற்றிக் குறை கூறிக்கொண்டே இருப்பேன். என்னுடைய பேச்சில் உறுதியாக இருப்பேன். இப்பொழுதும் என்னுடைய பேச்சில் உறுதியாக இருப்பேன். எதையும் விவாதம் பண்ணிக்கொண்டே இருப்பேன். இப்பொழுது அந்த அகங்காரம் எல்லாம் குறைந்து என் வேலையை நான் செய்து கொண்டே இருக்கிறேன்.

நான் இரவில் தூங்கும் பொழுதும், காய்கறி நறுக்கும் பொழுதும், பஸ்ஸில் கம்பியை பிடித்துக்கொண்டு இருக்கும் பொழுதும் கையில் இரத்த ஓட்டம் இல்லாமல் மரத்துவிடும். தொடர்ந்து என்னால் வேலையைச் செய்ய முடியாது. இரவில் தூங்காமல் கையைத் தொங்கவிட்டுக் கொண்டே இருப்பேன். இந்த 1½ வருடமாக  இந்தத் தொந்தரவும் இல்லை.

குளிர்ந்தநீரில் எப்போழுது குளித்தாலும் கால், கையைப் பிடித்துக் கொள்ளும் உடனே ஆடையைக்கட்ட மிகவும் சிரமப்படுவேன். இப்பொழுது அதிகாலையில் குளித்து மையத்திற்கு வரும் பொழுது எந்தப்பிரச்சனையும் இல்லை. குளிந்த நீரினால் எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. பிரச்சனை உடலில் தான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். அதனால் அந்தக் குளிர்ந்த நீரின் சுகத்தை என்னால் உணர முடிகிறது.

இரவு உணவு சாப்பிடவில்லை என்றால் தூக்கம் வருமா? என்று கேட்டார்கள். மூன்று வேலையும் மூக்குப் பிடிக்கச் சாப்பிட்டும் மையத்திற்கு  வருவதற்கு முன் வராத தூக்கம் தற்சமயம் 2 வேலை உணவிலேயே வருகிறது. அதுவும் ஆழ்ந்த தூக்கமாக இருப்பதை உணர்ந்தேன்.

சிவசித்தனின் குருகுலத்திற்கு வருவதற்கு முன், மழையில் நனைந்தால் சளிப்பிடிக்கும், வெயிலில் நடக்க முடியாது என்று தோன்றும். ஆனால் இப்பொழுது இது நம் எண்ணம் தான். இயற்கை தன் வேலையைச் செய்கிறது. நாம் நம் வேலையைச் செய்வோம் என்று இருந்து விடுகிறேன்.

இன்று மாலை பக்கத்து வீட்டுக்குச் சென்றபொழுது அவர்கள் வாங்கிய சேலையை காண்பித்த பொழுது நன்றாக இல்லை என்று கூறி அவர்கள் வருத்தத்தை சம்பாதித்தேன். இது எனக்குத் தேவையில்லாத ஒன்று. அப்பொழுது தான் சிவசித்தன் அவர்கள் பேச்சைக்குறை என்று கூறியதை உணர்ந்தேன்.

ஆசா பாசங்கள் வரக்கூடாது என்று ஆன்மீக வழியில் சென்றதாகக் கூறினேன். அதற்கு சிவசித்தன் அவர்கள் பிறப்பெடுத்த எல்லாருக்கும் ஆசாபாசங்கள் உண்டு. எப்படி ஆற்றில் நீர் ஓடாவிட்டாலும் அந்த இடத்தில் மண் இருப்பது உறுதியோ அது போல் என்றார்கள். அந்த உண்மையை நான் உணர்ந்தேன். எண்ணங்களை நாம் அடக்கி வைக்கிறோம். ஆனால் அது அடங்காமல் சந்தர்ப்பத்திற்குக் காத்து இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தேன். எண்ணெய் பலகாரம் சாப்பிடக்கூடாது. வீட்டில் செய்வதும் இல்லை ஆனால் போன இடத்தில் இன்னொரு நாள் ஒன்றே ஒன்று என்று எண்ணம் அடங்க மறுப்பதை உணர்ந்தேன்.

சிவசித்தன் அவர்கள் எள்ளுமிட்டாய் சாப்பிடச் சொன்னதால் சனி, ஞாயிறு எள்ளுமிட்டாய், மையத்தில் சிவசித்தன் மூலம் கிடைப்பதை வாங்கி சாப்பிட்டேன். அப்படிச் சாப்பிடும் பொழுது மதியம் மீண்டும் ஒருமுறை மலம் வெளியேறியது. அப்படி வெளியேறிய பொழுது வயிற்றில் உள்ள கழிவுகள் அனைத்தும் வெளியேறி அடிவயிறு லேசானது போல் உணர்ந்தேன்.

நெல்லிக்காய் பல்கூசும், வெங்காயம் உரைக்கும். கொய்யக்காயின் விதைகள் பல்லுக்குள் மாட்டிக் கொள்ளும் என்று நினைத்துச் சாப்பிடமாட்டேன். அது நம் எண்ணம் தான் என்று மையத்திற்கு வந்தபின் எல்லாவற்றையும் சாப்பிடுகிறேன்.

நாம் உண்மைப்பேசும் பொழுது பிறரை ஏறிட்டுப் பார்த்து நம்மால் பேசமுடிகிறது. யாருக்கும் பயப்படவும் தேவையில்லை. பயம் என்ற ஒன்றே இல்லை என்பதை உணர்ந்துள்ளேன். அதனால் அகத்தில் சந்தோசமாகவும், நிம்மதியாகவும் இருப்பதை உணர்ந்தேன்.

நான் மையத்தின் தொடர்பு இல்லாத 4 மாதங்களிலும் என் மருமகளுக்கு கல்விக்கடனுக்காக சிவசித்தனிடம் வேண்டி அவர் திருநாமத்தை சொல்லிக்கொண்டு இருந்தேன் அது மிகவும் பெரிய தொகை ரூ.80,00,000. நான் நம்பிக்கையோடு சொன்னதால் அது எனக்குக் கிடைத்தது.

பஸ்ஸில் மதுரை வரும் பொழுது சிறுநீர் கழிக்க வேண்டி இருந்தது. சிவசித்தனே வழிவிடுங்கள் என்று கூறிவிட்டு டிரைவரை அணுகிய பொழுது அவர் எனக்கு வண்டியை நிறுத்தினார் . அப்பொழுது அவர் நாம மகிமையை உணர்ந்தேன்.

நன்றி சிவசித்தனே